Als je nu over de natuurbegraafplaats wandelt, zie je ze overal: paardenbloemen.
Op het eerste gezicht lijken het simpele bloemen, maar wie beter kijkt, ontdekt dat één paardenbloem eigenlijk bestaat uit wel honderd kleine bloemetjes, elk met een eigen meeldraad en stampertje.
Veel mensen beschouwen de paardenbloem als onkruid, maar ze verricht waardevol werk. Met haar lange penwortel haalt ze calcium uit de diepere lagen van de grond, waar andere planten van profiteren. Tegelijk helpt ze de bodem luchtiger en losser te maken.
Er is nog iets bijzonders: een paardenbloem kan zichzelf vermeerderen. Dit heet apomixie: zaden rijpen zonder bestuiving.
Voor insecten is de paardenbloem van grote betekenis. Ze vinden er stuifmeel en nectar, rijk aan eiwitten die bijen en vlinders nodig hebben voor het leggen van eitjes en het voeden van hun larven.
Ook voor mensen heeft de paardenbloem veel te bieden. Ze zit boordevol vitaminen, mineralen en andere gezonde stoffen, die onder andere de spijsvertering en de lever ondersteunen. Jonge blaadjes doen het verrassend goed in een salade of roerbakgerecht. En wie zin heeft in iets bijzonders, kan er zelfs een smaakvolle tapenade van maken.
