Een stukje meelopen

Zowel Geertje als Diana ervaren rouw en vinden elkaar bij de bijeenkomst in herkenning. Beiden hebben ze hun echtgenoot verloren aan de dood, en Diana moest onlangs zelfs afscheid nemen van een kleinkind. “Zij was een van een tweeling en mocht maar 8 dagen oud worden. Bij de geboorte bleek het helemaal mis te zijn en na een zware operatie hebben we haar alsnog moeten laten gaan. Het is niet te beschrijven hoeveel pijn dat doet. Als oma, maar ook als moeder van mijn kinderen die met dit verlies moeten omgaan. Ik probeer er voor ze te zijn, en help ze waar ik kan. Maar rouwen is een heel persoonlijk proces en iedereen doet het op zijn eigen manier. Ik kan alleen maar luisteren.”

Op haar beurt kan Diana bij Bakkie Troost haar verhaal kwijt. En hoeft ze zich niet sterk te houden voor haar kinderen. Geertje luistert aandachtig en geeft toe dat Diana’s verhaal haar diep raakt. “Ik herken haar pijn ten dele maar vind het ontzettend moedig en sterk dat ze er zo open en eerlijk over kan praten. Wat me dankbaar maakt om deel uit te kunnen maken van Bakkie Troost. Ik kan goed luisteren en vind het heel fijn om er voor iemand te kunnen zijn. Wat we als vrijwilliger doen is een stukje meelopen met iemands proces en dat is zeer waardevol. Dan is ons doel met Bakkie Troost ruimschoots behaald.”

Bakkie Troost Heerhugowaard

Bakkie Troost is in 2024 gestart in buurthuis De Ezel in Heerhugowaard. Al snel bleek dit zo’n groot succes dat er daar al twee groepen zijn ontstaan. Ook is er een ‘subgroepje’ gevormd, die elkaar naast deze activiteit privé zien en met elkaar afspreken. “Dat is natuurlijk fantastisch”, zegt Rebecca. “Het is zeker geen must maar als er vriendschappen ontstaan doordat mensen bij Bakkie Troost een gelijkgestemde vinden, dan kunnen wij alleen maar heel dankbaar zijn. Soms ontmoet je iemand precies op het juiste moment. In deze gedeelde kwetsbaarheid van Bakkie Troost ontstaat instant verbondenheid. Zo’n ontmoeting kan klein lijken, maar maakt een groot verschil.”